2007 sen çok kötüydün ......... git.

2006 biterken bir çok mesaj almıştım "yeni yılınız sağlık, huzur, mutluluk ve güzel günler getirsin" teşekkür ederim, amin, inşallah gibi karşılıklarla iyi dileklerimizi sunmuştuk karşılıklı dost ve arkadaşlarımıza.

başlangıçta öylede oldu yeni yılın henüz başladında bebeğimiz olacağı haberini aldık tarif edilemez bir duygu olduğunu anne baba olanlar özellikle ilk kez anne baba olanlar bilir. devam eden zamanlarda yine güzel haberler ve kızımız olacağını ve gayet sağlıklı olacağını duydukça mutluluğumuz kat be kat arttı. ardından yeni yılın ortalarına doğru mutluluğumuz acabalar, ihtimaller, stresli bekleyişlerle huzursuzluklara ve git gide acılara ve kâbuslara dönüşmeye başladı.

her şeye rağmen mutlu görünmeye ve moralimizi yüksek tutmaya çalıştık. kızımız hakkında bin bir türlü değişik yorumlar ama olmayada bilir gibi uykuları kaçıran acabalarla dolu zamanlar geçirdik. nihayet kızımız doğdu (02,09,2007) ve acımasız yaşam mücadelesi başladı hem kızımız için hem annesi için hem benim için. yoğun bakımlar, uygun hastane aramalar, testler, tahliller, minnacık kollarından kan almalar, serumlar, rontgenler, tomografiler vs. vs. vs.

yapılan bütün testlerden temiz çıkması, bir türlü teşhis edilemeyen haliyle de tedavisi başlayamayan minik Âsude bütün bu olumsuzlukları, acıları sanki kendisi yaşamıyormuş gibi yüzündeki mimikleklerle, gülüşleriyle hastane personelini ve diğer hasta refakatçılarını kendisine hayran bırakmıştı. biraz düzelmeye başladı haberiyle biraz sevinmek üzereyken aniden fenalaşan kızımız özel bir hastanenin yoğun bakım ünitesindeki solunum cihazına bağlandı ve orda da üç gün süren savaşından sonra yarat artık daha fazla acı çekmesine razı gelmedi ve daha sonra tekrar buluşmak umuduyla aldı yanına.18,10,2007

2007 hayatımda yaşadığım en büyük mutluluklara ve acılara şahit oldu. getirdikleri götürdüklerinden daha ağırdı ve hiç aklımdan çıkmayacak bir yıl oldu. git artık ve bit artık ve bitti.