giysilerinde kokun, aklımızda son gülüşün kaldı artık

Giysilerini askidan indirip yerlestirdi annen. Bir kerecik giymek nasib olmayan onca kiyafetini. Herbirini 'simdi bunu giyiyor olacaktin, tıpıs tıpıs yürürken' diyerek ve sana tek tek giydirerek kaldirdi. Ama simdi sen daha güzellerini giyiniyorsun degil mi bebegim? Hicbirine ihtiyacin yok artık. Giyinebildiklerinde de cennet kokunu arayarak katladi kaldirdi.

Hicbir hayal kirikligi yasamana gerek kalmadi. Ruhun ucarken sabir ve azim, teslimiyet ve mucadele dengesini sonuna kadar korudun bebegim. Ruhum ruhun kadar olabilseydi. Ruhun ne o bedene, ne bu dunyaya sigmayacak kadar engindi, hurdu.

Artik gercek ozgurluge kavustun bebegim. Minik bir kalp ve yorgun bir beden seni hic bir zaman sinirlamayacak zira. Istedigin kadar istedigin yere kadar ucabilirsin bebegim. Ruhun tamamen ozgur simdi. Tum engellerden ve tum sinirlamalardan iraksin.